Zakony żeńskie oraz poszczególne ich klasztory pozostawały zwykle w cieniu swych męskich odpowiedników. Tymczasem ograniczone surową regułą i klauzurą kobiety były tak samo, jeśli nie bardziej, podatne na religijne uniesienia, jak mężczyźni, którym z reguły podlegały pod względem organizacyjnym. Niestety, dysproporcję tę można w pełni odnieść również do zainteresowań badawczych historyków.Współczesny stan badań nad żeńskimi klasztorami w Europie Środkowej uchwytny jest w opracowaniach o charakterze ogólnym. Mamy tutaj na myśli wielotomową Encyklopedię katolicką, wydawaną od lat siedemdziesiątych XX stulecia w Lublinie, encyklopedie klasztorów czeskich czy inne wydawnictwa podsumowujące wiedzę z tego zakresu. Ze wszystkich tych opracowań wyłania się obraz nikłego zainteresowania kwestiami kobiecego życia klauzurowego. Niniejszy zbiór studiów jest w swej znakomitej części pokłosiem międzynarodowej konferencji, której organizatorami był Instytut Historii ówczesnej Akademii Bydgoskiej im. Kazimierza Wielkiego oraz Instytut Historii i Archiwistyki Uniwersytetu Mikołaja Kopernika w Toruniu. Miejscem spotkania, które odbyło się w dniach 24 i 26 listopada 2004 r., były szacowne mury niegdysiejszego klasztoru Benedyktynów w Mogilnie, w których obecnie mieści się Europejskie Centrum Spotkań ?Wojciech-Adalbert". Jeden dzień obrady prowadzono w Strzelnie, w którym przecież przez około sześć i pół stulecia rezydowały norbertanki.