Przedmiotem rozważań zawartych w niniejszym tomie są motywy samotności i wspólnoty. Autorzy artykułów, działający w rozmaitych ośrodkach uniwersyteckich w Polsce, są specjalistami dawnych literatur romańskich: francuskiej, hiszpańskiej i włoskiej. Połączyło ich poszukiwanie realizacji wspomnianych motywów literackich z jednej strony poprzez wieki, od Średniowiecza do końca epoki Oświecenia, z drugiej w rozmaitych kulturach romańskich dawnej Europy. Tematy: samotność postrzegana jako istotna, a czasem nawet zbawienna wartość zarówno dla filozofujących mężczyzn jak i dla rozważnych kobiet, zagadnienia związane z przeciwstawianiem samotności bohatera określonej wspólnocie, teksty dotyczące sytuacji jednostki, która staje w opozycji wobec wspólnoty, sytuacji jednostki we wspólnocie oraz roli miłości, która nierzadko alienuje bohaterów, związki łączące tekst literacki z określoną społecznością, zwłaszcza w sytuacji, kiedy to właśnie literatura taką wspólnotę współtworzy.