Kościół katolicki zawsze był świadomy szczególnego powinowactwa istniejącego między Bogiem - źródłem stworzenia wszelkiego życia na ziemi - a człowiekiem, którego przeznaczeniem jest kontynuowanie tej twórczej działalności. Tę koherencję wyrazili wielcy mistrzowie scholastyki w niektórych zasadach estetycznych, czerpiących inspirację z Platona, a przede wszystkim z Arystotelesa, według którego działalność artystyczną należy pojmować jako "przedłużenie działania sił natury".