Pierwsza w Polsce monografia obejmująca dzieje klasycznego teatru japońskiego. Autorka oprócz opisu poszczególnych rodzajów teatralnych (no, kyogen, kabuki, bunraku) stara się znaleźć źródła tych form wyrazu, poszukując ich w starych obyczajach i rytuałach. Swoje wywody opiera na rzetelnym materiale historycznym, światowej literaturze przedmiotu i wywiadach z aktorami. Pokazuje wyjątkowość teatru japońskiego, polegającą na niepowtarzalności, pięknie i harmonii, co podkreślają zamieszczane w tekście liczne fotografie.